Haye van der Heyden (Bilthoven, 20 februari 1957) is een Nederlands schrijver van toneelstukken, televisieseries en (kinder)boeken, regisseur en cabaretier.

Hij studeerde enige jaren Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Zijn theatercarrière begon bij De Film van Ome Willem waarin hij werkte als clown en basgitarist. Daarna richtte hij samen met Erik Brey het cabaretgezelschap Purper op, waar hij de eerste vijf jaar aan bleef verbonden. Daarna deed Van der Heyden verschillende dingen; hij zong onder meer de bas in verschillende Close Harmony-ensembles, deed aan allerlei vormen van cabaret en speelde in het satirische radio- en televisieprogramma Binnenlandse Zaken en de VARA-comedy Laat maar zitten, met onder andere John Kraaijkamp sr.

Later ging hij zich meer bezighouden met het schrijven van toneelstukken en later ook televisieseries waaronder In de Vlaamsche pot, Diamant, Kees & Co, Kinderen geen bezwaar en Baantjer. Voor laatstgenoemde serie schreef hij onder zijn pseudoniem Pieke Daalders. Met zijn toneelwerk heeft Van der Heyden enkele onderscheidingen gekregen. Zo kreeg hij in 1980 de Visser-Neerlandiaprijs voor Drie jongens, drie meisjes en in 1989 voor Jaloezieën. In 1991 kreeg hij voor Jaloezieën ook nog de Johan Kaartprijs. In 2002 won hij de Visser-Neerlandiaprijs nogmaals voor het stuk Gouwe Handjes.